Answer
Hanefî âlimlerin büyük çoğunluğu ücret karşılığında Kur’an okumayı caiz görmemişlerdir. Çünkü Kur’an okumak belli bir sınıfın tekelinde değil, birey olarak her Müslümana has bir ibadettir. Bu sebeple, ücret karşılığında okuyucu tutmak yerine her Müslüman, ölen kimsenin arkasından bizzat Kur’an okuyarak sevabını ona bağışlamalıdır. [306] Nitekim fıkıh âlimi İbn Âbidin, ücret karşılığında Kur’an okuma geleneğinin caiz olmadığını ispata dair müstakil bir risale yazmış ve adını da “Şifâu’l-Alîl” koymuştur. [307] Müellif, bu eserinde ücretle Kur’an okumayı onaylamayan pek çok İslam âliminin gerekçe olarak gösterdiği ayetlere de atıflarda bulunmuştur. [308] Ücretle Kur’an okumaya cevaz vermeyenlerin delil olarak ileri sürdükleri ayetlerden bazıları şöyledir:
“Elinizdeki Tevrat’ı tasdik edici olarak indirdiğimize (Kur’an’a) iman edin. Onu inkâr edenlerin ilki olmayın. Ayetlerimi az bir karşılığa değişmeyin ve bana karşı gelmekten sakının.” [309]
“Hani Allah, kendilerine kitap verilenlerden, “Onu (Kitabı) mutlaka insanlara açıklayacaksınız, onu gizlemeyeceksiniz.” diye sağlam söz almıştı. Fakat onlar verdikleri sözü, arkalarına atıp onu az bir karşılığa değiştiler. Yaptıkları bu alış veriş ne kadar kötüdür.” [310]
Ticari amaçla Kur’an okumanın doğru olmadığıyla ilgili de Hz. Peygamber (s.a.s.)’den gelen rivayetler vardır. Bu rivayetlerden birisi şöyledir:
“Kur’an’ı okuyunuz, fakat onu geçim aracı yapmayınız.” [311]
Her ne kadar Hanefî mezhebinin ilk dönem âlimleri tarafından ücretle Kur’an okumaya cevaz verilmemiş olsa da, genel manada ücret karşılığında Kur’an okumanın her çeşidini aynı kapsamda değerlendirmek doğru değildir. Kur’an hayat kitabıdır. Asıl yanlış olan, onu Allah’ın rızasını bir kenara bırakarak bir geçim aracı haline getirmektir.